บทที่ 144 พระหยก

คุณวีรยาทำทีเป็นมองไม่เห็นโสมก้านเล็กนั้นแม้แต่น้อย กลับประคองโสมก้านใหญ่ราวกับของรักของหวง บรรจงเก็บใส่กล่องกำมะหยี่อย่างทะนุถนอม แล้วยื่นส่งให้วรินทร์

"เก็บรักษาไว้ให้ดีนะลูก"

วรินทร์พยักหน้าอย่างว่าง่าย "ค่ะ คุณแม่"

มนต์ทกานต์ทนดูต่อไปไม่ไหวจึงเอ่ยขึ้น "ของขวัญเป็นโสมเหมือนกันแท้ๆ แต่ในสายตาของคุ...